Wat als je realiteit eigenlijk feedback is?

Misschien herken je het wel.

Je kijkt naar je leven en vraagt je af waarom bepaalde situaties zich lijken te herhalen. Waarom je telkens opnieuw in dezelfde patronen terechtkomt. Of waarom het soms voelt alsof de buitenwereld bepaalt hoe jij je voelt.

We zijn geneigd onze huidige realiteit te zien als de ultieme waarheid. Als iets waar we op moeten reageren.

Maar wat als onze realiteit eigenlijk iets heel anders is?

Wat als ze geen oordeel is, maar feedback?

Dat inzicht kwam de voorbije dagen opnieuw heel helder bij mij binnen.

Vaak zeggen we dat onze realiteit het resultaat is van ons eerdere denken en doen. En daar zit zeker iets in. Maar misschien mogen we nog een laag dieper kijken.

Onze gedachten ontstaan namelijk niet uit het niets. Ze komen voort uit de innerlijke staat van waaruit we leven. Uit onze energie. Onze frequentie. De manier waarop we onszelf, het leven en de wereld ervaren.

Vanuit die innerlijke staat ontstaan bepaalde gedachten.

Vanuit die gedachten maken we keuzes.

En vanuit die keuzes ontstaat gedrag.

Dat gedrag heeft gevolgen, en die gevolgen worden uiteindelijk zichtbaar in onze realiteit.

Niet andersom.

Onze realiteit is dus niet de oorzaak van ons leven. Ze is het gevolg van wat eraan voorafging.

Je realiteit als een ontwikkelde foto

Dat doet me denken aan een afgedrukte foto of een schilderij.

Op het moment dat je een foto bekijkt, is hij al genomen. Je kunt hem mooi vinden of minder mooi. Je kunt wensen dat hij anders was geweest. Maar de foto zelf verandert niet meer.

Hetzelfde geldt voor een schilderij. Wanneer het af is, vertelt het het verhaal van alle penseelstreken die eraan voorafgingen.

Zo zie ik onze huidige realiteit ook.

Ze laat zien wat eerder werd gecreëerd. Niet om ons te veroordelen, maar om ons iets duidelijk te maken.

En precies daar ontstaat vrijheid.

Want de meeste mensen reageren op de foto. Ze reageren op wat ze zien.

“Dit is mijn leven.” “Dit overkomt mij.” “Dit zal altijd zo blijven.”

Maar wat als we beseffen dat wat we vandaag zien, eigenlijk al het resultaat is van gisteren?

Dan hoeven we niet langer tegen het beeld te vechten.

Dan mogen we onszelf een andere vraag stellen:

Vanuit welke innerlijke staat wil ik vandaag leven?

De ruimte tussen reactie en keuze

Wanneer we ons niet bewust zijn van dit proces, blijven we vaak dezelfde cirkel herhalen.

Een gebeurtenis roept een bepaalde emotie op. Vanuit die emotie ontstaan gedachten. Die gedachten beïnvloeden onze keuzes en ons gedrag. En uiteindelijk bevestigt onze realiteit opnieuw het beeld waarmee we begonnen.

Maar op het moment dat we bewust worden, ontstaat er ruimte.

Een ruimte tussen wat zich aandient en hoe we ermee omgaan.

Daar ligt onze vrijheid.

Want het moment waarop je de foto bekijkt, is niet het moment waarop je de foto maakt.

Vandaag is een nieuw moment.

Een nieuw begin.

Een uitnodiging om bewust te kiezen vanuit welke energie, welke liefde en welke waarheid je verder wilt leven.

Niet omdat je de buitenwereld wilt controleren.

Maar omdat echte verandering van binnenuit ontstaat.

Misschien hoef je vandaag je werkelijkheid niet meteen te veranderen.

Misschien hoef je alleen te beseffen dat ze je iets probeert te laten zien.

Niet zodat je jezelf veroordeelt, maar zodat je jezelf beter leert kennen.

Want elke nieuwe keuze begint niet in de buitenwereld, maar in de relatie met jezelf.

Ken jezelf.
Wees jezelf.
Heel jezelf.

Pure Prana bewustwording 💜

Je realiteit is geen straf voor wie je bent.

Ze is een spiegel van waaruit je tot nu toe hebt geleefd.

Niet om jezelf te beoordelen.
Maar om jezelf opnieuw te ontmoeten.

Want het moment waarop je bewust wordt van je oude beeld, is ook het moment waarop je een nieuw beeld mag creëren.

✨ Je verleden is ontwikkeld.
Je toekomst is nog onbelicht.
En vandaag houd jij de camera vast.

Een uitnodiging

Misschien lees je deze woorden en voel je dat er iets in beweging komt.

Dat is precies waarom ik mijn verhalen deel. Niet om mensen te overtuigen, maar om hen uit te nodigen zichzelf met nieuwe ogen te ontmoeten.

Steeds vaker voel ik dat mijn plek niet alleen online is, maar ook op plaatsen waar mensen samenkomen. Om samen stil te staan, te verwonderen en vanuit herkenning een nieuw perspectief te ontdekken.

Organiseer je een bijeenkomst, inspiratiemoment of event en denk je dat mijn verhaal daar van betekenis kan zijn? Dan ontmoet ik je graag.

Niet om mensen te vertellen wie ze moeten worden, maar om hen te herinneren aan wie ze in wezen altijd al zijn.

Liefs Pascale
Miss Pure Prana 🩷

Een vrouw zit op een bergtop met uitzicht op het landschap, met een camera in haar hand. Op de voorgrond liggen twee foto's met beelden van haarzelf. De tekst op de afbeelding moedigt aan tot reflectie en groei.

Ontdek meer van

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie